اى ابا عبد اللَّه ، آيا به تو خبر بدهم از خوبى ( حسنه ) اى كه هر كس آن را با خود همراه داشته باشد ، از ترس روز قيامت در امان خواهد بود ؟ و [ آيا به تو خبر بدهم ] از بدى ( سيّئه ) اى كه هر كس با خود همراه داشته باشد ، خداوند او را با صورت در آتش جهنم مىاندازد ؟ ابو عبد اللَّه جدلى گفت : عرض كردم : آرى [ خبر دهيد ] . حضرت فرمود : « حسنه » ، دوستى ما ( اهل بيت ) و « سيّئه » ، دشمنى ما ( آل محمّد ) است . حديث سىام ابو اسحاق نحوى گفت : از امام صادق عليه السّلام شنيدم كه فرمود : خداوند ، پيامبرش را بر محبّت و دوستى خودش ادب كرد [ و از اخلاق پيامبر به نيكى ياد كرده است ، آنجا كه فرموده : ] « اى پيامبر ، تو صاحب اخلاق بزرگى هستى » . سپس [ امر دين را ] به آن حضرت تفويض كرد و فرمود : « آنچه پيامبر براى شما آورده ، بپذيرد و از آنچه شما را نهى كرده پرهيز نماييد » . و [ در آيهء ديگرى ] فرمود : « هر كس از رسول خدا اطاعت نمايد ، از خدا اطاعت كرده است » و رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم نيز امر دين را به على عليه السّلام سپرد و او را امين شمرد . پس شما ( شيعيان ) تسليم شديد و مردم انكار كردند . به خدا سوگند ، ما دوست داريم هر گاه سخن مىگوييم ، شما هم سخن بگوييد و هر زمان سكوت كرديم ، شما نيز سكوت كنيد . ما واسطه بين شما و خدا هستيم . به خدا سوگند ، خداوند در مخالفت با امرش براى هيچ كس خيرى قرار نداده است .